Deskundigen

Een van de veelvoorkomende valkuilen bij dubbelbijzondere kinderen is dat er te weinig gebruik gemaakt van de beschikbare deskundigheid.Om de onderwijs-behoeften van het kind te kunnen kennen is ook van belang om zo precies mogelijk te weten wat de mogelijkheden en beperkingen van het kind zijn. Agnes Burger hoorde ik onlangs het volgende voorbeeld gebruiken. Stel dat ouders bij je komen om hulp voor een kind dat helemaal uit zijn doen is nadat oma overleden is. Als het dan gaat om een kind met autisme zul je anders moeten handelen dan bij een kind die die beperking niet heeft. De omgeving van het kind met autisme zal moeten weten dat alles wat anders is omdat oma gestorven is waarschijnlijk zijn ont-reddering veroorzaakt, dus het huilen van mama, niet meer zondags op bezoek naar oma, enz.. Terwijl dat bij een kind die die beperking niet heeft, het waarschijnlijker is dat het verdriet van het kind de oorzaak van de verwarring is. In het ene geval is normalisering en uitleg het meest voor de hand liggend en in het andere geval is dat behandeling van het trauma van het kind.

Maar zijn er wel deskundigen als het gaat om dubbelbijzondere kinderen?

De volgende collega's kunnen wij aanbevelen: